Η κατάρρευση της τουρκικής λίρας θα οδηγήσει σε συνθηκολόγηση του Ερντογάν;

Η τουρκική λίρα, η οικονομία της γειτονικής χώρας και, κατά συνέπεια, οι συνθήκες διαβίωσης εκατομμυρίων Τούρκων πολιτών έχουν πέσει θύματα της μισαλλοδοξίας του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Με το νόμισμα να υποτιμάται περισσότερο από 20% από τις αρχές του έτους και έχοντας χάσει το 81% της αξίας του σε σύγκριση με το 2010, η πτώχευση της χώρας φαίνεται να είναι ο μόνος τρόπος.

Οι επίμονες οικονομικές πολιτικές του Ερντογάν και του γαμπρού του, του υπουργού Οικονομικών Μπεράτ Αλμπαράκ, σε συνδυασμό με τη γεωπολιτική αποσταθεροποίηση της περιοχής, υπό την ευθύνη του Σουλτάνου, έβαλαν την Τουρκία σε δύσκολη θέση.

Η κυβέρνηση Ερντογάν έχει χάσει τη διεθνή της αξιοπιστία, οι επενδυτές ανησυχούν για την παρουσία τους στη χώρα, οι πολίτες αρχίζουν να αισθάνονται τη δραματική υποτίμηση του νομίσματος.

Όλο και περισσότερες φωνές μιλούν για την Τουρκία που αναγκάζεται να καταφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αφού πρώτα δημιουργούσε εσωτερικές αναταραχές, επιβάλλοντας ελέγχους κεφαλαίου και οικονομία σε χάος.

Στην πραγματικότητα, πολλοί αναλυτές δίνουν πολιτική διάσταση στην οικονομική κατάσταση στην Τουρκία, λέγοντας ότι είναι ουσιαστικά η αρχή του τέλους της αυτοκρατορίας του Ερντογάν.

Ενδεικτική της δύσκολης θέσης στην οποία βρίσκεται ο Τούρκος πρόεδρος είναι το γεγονός ότι αποδίδει τα οικονομικά προβλήματα σε εξωτερικούς παράγοντες, στη Γαλλία, στην Ελλάδα, στις ξένες αγορές και στους «εχθρούς του έθνους», όπως ισχυρίζεται.

Και όχι στη μισαλλοδοξία του, ο οποίος έχει «κάψει» τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας, έχει διογκώσει το εγχώριο χρέος, έχει αυξήσει τον πληθωρισμό.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμη και στο εσωτερικό της χώρας δεν υπάρχουν τεράστιες οικονομικές συνέπειες που θα οδηγούσαν σε κοινωνική αναταραχή.

Εκτυπώνει χρήματα

Ο Ερντογάν εκτυπώνει λίρες και διανέμει δισεκατομμύρια σε πολίτες με την ευκαιρία του κοροναϊού. Ταυτόχρονα, θέτει εμπόδια στους εισαγωγείς «αναγκάζοντας» τους καταναλωτές να αγοράσουν τουρκικά προϊόντα και αυξάνοντας έτσι την τοπική παραγωγή ορισμένων αγαθών. Προς το παρόν, οι τιμές των εμπορευμάτων δεν έχουν ανεβεί στα ύψη, αλλά οι Τούρκοι αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι η υποτίμηση της λίρας έναντι του δολαρίου και του ευρώ «κόβει» ουσιαστικά τις καταθέσεις τους.

Πολλοί εκτιμούν ότι έναυσμα για εξελίξεις θα είναι η μαζική απόσυρση καταθέσεων από τις τράπεζες, μόλις γίνουν αισθητές οι συνέπειες της κατάρρευσης του τουρισμού, στην οποία βασίζεται η τουρκική οικονομία.

Αλλά κανείς δεν αγοράζει πλέον λίρες, εκτός από την Κεντρική Τράπεζα της Τουρκίας, σε μια στιγμή που τα συναλλαγματικά αποθέματα εξαντλούνται και οι βρύσες δανεισμού του Κατάρ είναι κλειστές.

Στην ουσία, ο Ερντογάν εξαντλείται κεφάλαια για τη στήριξη του εθνικού νομίσματος, αλλά και για να καταβάλει προσπάθειες για τη διανομή χρημάτων στη μεσαία τάξη και τους φτωχούς για να εξουδετερώσει τον θυμό τους.

Ακόμη και η οικονομική (και ηθική) επιχείρηση τόνωσης που έκανε με τη βιαστική ανακοίνωση μιας αμφιλεγόμενης… μεγάλης κατάθεσης στη Μαύρη Θάλασσα «κάηκε» στα πρώτα της χρόνια.

Ενδεικτική της εξωτερικής οικονομικής πολιτικής του Ερντογάν είναι ο όμηρος στον οποίο έχει τοποθετήσει την Κεντρική Τράπεζα της χώρας. Απολύθηκε ακόμη και τον κυβερνήτη της, διότι δεν μείωσε τα επιτόκια για να δώσει φθηνά δάνεια και επομένως να διογκώσει το εγχώριο χρέος.

Ωστόσο, με την πολιτική υποστήριξης – με κάθε κόστος – της λίρας, η Κεντρική Τράπεζα ουσιαστικά “δανείστηκε” τις καταθέσεις των πολιτών και έριξε δισεκατομμύρια σε μια χοάνη.

Και παρά τις εκκλήσεις ξένων εταιρειών για αύξηση των επιτοκίων για την αντιστάθμιση της ζημιάς από τον υψηλό πληθωρισμό, ο Ερντογάν επιμένει ότι η οικονομία του καταρρέει.

Με τον πληθωρισμό άνω του 11%, το έλλειμμα του προϋπολογισμού να φθάσει τα 30 δισεκατομμύρια τον Ιούλιο, οι πολίτες σπεύδουν να ξεφορτωθούν τα χρήματα από τον πληθωρισμό αγοράζοντας χρυσό, πολλές εταιρείες που έχουν 290 δισεκατομμύρια δολάρια σε δάνεια σε ξένο νόμισμα και η ανεργία χτυπάει κόκκινο, το χάος είναι πιο κοντά από ποτέ.

Αποπροσανατολισμός

Τώρα ο μόνος τρόπος αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από το μέλλον στην οικονομία είναι ο ακραίος εθνικισμός και η δημιουργία συνεχούς έντασης στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η «Γαλάζια Πατρίδα» του Ερντογάν, η προσωπική του «Μεγάλη Ιδέα», πληρώνεται ακριβά με ένα νόμισμα που αιμορραγεί κάθε μέρα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι με την αποχώρηση του “Oruts Reyes” στο Αιγαίο, οι πιέσεις στην οικονομία εντάθηκαν καθώς οι αγορές βλέπουν ότι η αποσταθεροποίηση στην περιοχή επιδεινώνει τους δείκτες της Τουρκίας.

Έτσι ο Ερντογάν αντιμετωπίζει αδιέξοδο. Από τη μία πλευρά δεν μπορεί να αλλάξει την εικόνα της οικονομίας και από την άλλη δεν μπορεί να σταματήσει τις προκλητικές ενέργειες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ακόμη και η ηγεμονία του Σουλτάνου μπορεί να κριθεί μέχρι το τέλος του έτους. Δηλαδή, εάν θα οδηγήσει σε… εσωτερική συνθηκολόγηση και άνευ όρων παράδοση στο ΔΝΤ.

Ειδικά αν στο τέλος του μήνα η Ευρωπαϊκή Ένωση επιβάλει κυρώσεις που θα επιδεινώσουν το οικονομικό κλίμα, τότε όλα είναι δυνατά. Ακόμη και η πολιτική αναταραχή στη γειτονική χώρα.

Το μεγάλο ερώτημα, ωστόσο, θα είναι: Ο Ερντογάν θα σταματήσει την εθνικιστική πτώση και τις απειλές εναντίον όλων και θα επικεντρωθεί στην οικονομική ανάκαμψη;

Ή θα μετατρέψει τον εξτρεμιστικό λόγο για την «τσαμπούκα» της περιοχής σε στρατιωτική δράση που στοχεύει στην ένωση του τουρκικού λαού;

Μια συνταγή που έχει δοκιμαστεί μερικές φορές και έχει πετύχει, ειδικά σε κοινωνίες όπως η Τουρκία.

We will be happy to hear your thoughts

Leave a reply

bijou-social